کائولن یا کائولین (Kaolin) چیست؟

نوعی خاک سفید رسی متمایل به زرد می باشد که درمحل یک تپه واقع در کشور چین بنام Kaoling برای تولید ظروف چینی کشف شد که نام آن محل به عنوان یک نام تجاری بصورت مختصر کائولن در مراودات اقتصادی استفاده می شود.

کائولن در چه صنایعی استفاده می شود؟

این کانی در تولید کاشی و سرامیک، در لاستیک سازی به عنوان ایجاد کننده مقاومت در مقابل سایش، به عنوان رقیق کننده و سخت کننده در صنایع پتروشیمی، تولید فایبرگلاس، صنایع نسوز، صنایع کشاورزی و تهیه کودهای شیمیایی ، در صنعت داروسازی برای تهیه پمادهای مسکن درد ، کاهش دردهای التهابی و معالجه بیماری های معده و روده
و بسیاری از صنایع استفاده می شود. از جمله خصوصیات اقتصادی مهم کائولن اندازه ریز ذرات آن می باشد. لذا صفحات بلوری نازک قدرت پوشش دهی خوبی را فراهم می آورد و برای پوشش روی کاغذ در صنعت کاغذسازی و همچنین صنعت رنگ سازی برای پوشش بهتر استفاده می شود. کائولن اغلب در فرآینده های صنعتی به عنوان سوسپانسیون پلیمر مایع یا آب نیز به کار می رود.

تقسیم بندی کاربرد کائولن

حدود ۵۰ درصد از کائولن در کاغذسازی به عنوان پرکننده و روکش (پوشش دهنده سطح)،۲۰ درصد در صنایع چینی، کاشی، سرامیک و دیرگداز، ۱۰ درصد در لاستیک سازی به عنوان پرکننده و ۲۰ درصد در رنگ سازی پلاستیک استفاده می شود.قدرت جذب مرکب و پوشش دهندگی خوب و پر کردن سطوح ناهموار کاغذ از خمیر سلولز و ایجاد شفافیت در کاغذاز مزایای استفاده از کائولن در صنعت کاغذسازی می‌باشد. قیمت مناسب کائولن طی سال های اخیر سبب شده است تا صنایع مصرف کننده این محصول علاقه مند به استفاده از کائولن شوند.

ترکیب شیمیایی و مشخصات کائولن

فرمول شیمیایی کائولن Al2Si2O5(OH)4 می باشد. کائولن با نام کانی شناسی کائولینیت دارای حدود 40 درصد آلومینا Al2O3 ، حدود 46 درصد SiO2 و۱۴درصد سایر مواد فرار و آب می باشد. میزان اکسیدهای آهن Fe2O3 نباید از ۱ درصد بیشتر شود. سختی آن حدود 1تا 2.5، وزن مخصوص آن 1/۲ تا 6/۲ گرم بر سانتی مترمکعب و نقطه ذوب آن 1785°C است. رنگ آن سفید مایل به زرد و گاهی هم کمی سبز یا آبی رنگ می باشد. این کانی اغلب دارای خاصیت پلاستیسیته نیز می باشد. این کانی از لحاظ ظاهری و سختی به دو نوع نرم و سخت تقسیم بندی می شود که بعد از عملیات خردایش و آسیاب کردن، کاهش اندازه داده و به پودر تبدیل می شود.